ඔබේ ඇද කුද

හිස් කැටපතක් සහ ඔබගේ විනාසකාරී ගති පැවතුම්
ඇතොත් එකිනෙක මුණ ගැසෙන මොහොතක්
ඇරඹෙනු ඇත එතැනින් නිර්මාණකරණය
එයම වේ කැටයම ද කලාවද

පුරුදු වන්නට මැස්ම
ඇවැසිය ඉරුණු රෙදිකඩක්
ඇඳුම් මසන්නා ට
යළි යළිත් කැපිය යුතු වෙය
රුක් කඳ
ඉස්තරම් වඩු කම් පිණිස

ඇවැසිය බිඳුණු අස්ථියක්
වෙදකම් පිණිස වෙදදුරුට
නැගෙනු වස් කිත් යසස්
ඇවසිය ඔබේ නෙක ඇද කුද

-- ජලාල්උද්දින් රූමි
(පරිවර්තනය:මාලින්ද සෙනෙවිරත්න. සංස්කරණය: සුනන්ද කරුණාරත්න)

අරගලයේ ඝනකම්

 

 

 

 

 

 

 

 

ආදරයෙන්ම පිරවූ බඳුනකි
වෛරයේ හලාහල විස බිඳු
එකතු වූයේ පසුවයි
ඒ ආදරණීය අරගලකරුවන්ද
ආදර වේශයෙන් ආ වෛරක්කාරයන් ද
සතුරා ද මිතුරා ද
මිතුරු වෙසින් ආ සතුරා ද
නොදනිමි
නොඅසමි
වෛරය ආදරයෙන් වෙලා ගත්තේ
ආදරයයි
ආදරයද ආදරයෙන් සිප ගත්තේ වෛරයයි
දියරයේ පැහැය වෙනස් වී ඇත
එහි සුවඳ ගිලිහී ගොසිනි
ආදරයද
වෛරයද
ආදරයේ නාමයෙන් වෛරයද
අමුවෙන්ම බඳුනට එකතු වේ
වඩා ගණකම් ආදරයද
වඩා ඝනකම් වෛරය ද
නොදනිමි!
නොඅසමි!

[ඇද කුද පෙන්වා දී වඩා සුමට ලෙස සංස්කරණය කළ මා මිත්‍ර සුනන්ද කරුණාරත්නට කෘතඥ වෙමි]

 

Simon of the Swarnavanni

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

And so it came to pass,

Simon, his lips fastened

on Vanni Amma's teat

drank long and deep 

drew from the breast of the land

stories matured

in civilizational turn

of hunters and the hunted,

of judicial wisdom and error

the politics and poetics

of being and becoming,

insults and the insulted

humiliation and the humiliating

and with so many words said thus:

'thou art hunter, thou art bodistva

vasala and brahmana --

live as you will

in the Swarnavanni and sidadiya

in unclear and intertwined residency --

I do not judge nor comment.'

[Read also, 'For Simon']

Thaji

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

And one day
when applause has died
and the delighted have burdened
tired streets with leaden feet,
when wings imagined are recognised
when the earth seems too small a platform
when you’ve surprised the sun,
then, in a mirror made of a Tuesday
or a month erroneously erased,
every dance choreographed
and those yet unborn
will in suspended disbelief confess
‘We were in your eyes blueprinted.’

 

[Pic by Prishan Pandithage]

This teenaged daughter...

Verse-hair braided with fairy lights
crafted nonchalance dripping
in the pitter-patter of footfall
accidental and deliberate —
I look up
there’s the assured light
from the geometry of windows
but she will put the staircase to work
with or without warning
as I may have too
in her fairytale days  
and my absent years.

For M, again

There’s something citric about you
something king-coconutty too
flavors and colors
were all the fragrance there was —
cuts through enormities
grinds to a fine powder
time’s voluminous harvest
calls forth a history
or just a word
such as what swirled around tongues
rested delicately on lips
so fragile
not even a thousands kisses
could displace.

Agrarian Song

At the edge of a feeder-canal
the ghosts of mee trees felled long ago stood
and as though nudged by an andaheraya
remembered by one and all at once
released rustling melodies
which duly reincarnated
as bleeding fingertips;
delicately lifted the paddy field
rolled it all the way to the tree line
heaved up upon a collective shoulder
and to the heartbeat of a resilient land
marched straight into the pages of tomorrow —
such things are possible on wind-shredded mornings
bringing news of resurrected optimism.